Duża część przewlekłych zaparć nie ma przyczyny organicznej — jelita pracują prawidłowo, ale mięśnie dna miednicy zamiast rozluźnić się przy wypróżnianiu, napinają się. Powstaje błędne koło: im mocniejsze parcie, tym silniejsze napięcie i tym trudniejsze wypróżnienie.
Efektem bywają hemoroidy, szczelina odbytu i przewlekły ból okolicy odbytu, który utrzymuje się mimo leczenia proktologicznego. Sama zmiana diety wtedy nie wystarcza, bo problemem nie jest konsystencja stolca, tylko koordynacja mięśni.
Terapia polega na nauczeniu dna miednicy rozluźniania się we właściwym momencie, korekcie postawy przy wypróżnianiu i pracy manualnej z nadmiernym napięciem. Fizjoterapia nie zastępuje leczenia proktologicznego — uzupełnia je i zapobiega nawrotom.
Terapia
- Ocena napięcia spoczynkowego mięśni dna miednicy
- Nauka prawidłowej postawy i mechaniki wypróżniania
- Rozluźnianie nadmiernie napiętych mięśni dna miednicy
- Terapia punktów spustowych
- Mobilizacja blizn i zrostów w obrębie miednicy
- Praca z oddechem i przeponą
- Ćwiczenia rozluźniające do domu